Vaak beeldt men zich in dat men na het ontdekken van een bepaalde methode, deze iedere dag en in alle omstandigheden kan gebruiken. Maar een methode die gisteren werkte, is vandaag misschien niet meer doeltreffend en dus moet je op zoek naar een nieuwe. Gisteren was je bijvoorbeeld in het Paradijs met een gedachte die je gelezen had, maar vandaag werkt die gedachte niet meer, je moet een andere vinden. Zo verplicht de Hemel ons dag in dag uit vooruit te gaan en andere dingen te doen, anders zouden wij inslapen met altijd dezelfde waarheid.                                   

Iedere dag schotelt het leven ons nieuwe situaties, een nieuwe ordening der dingen, nieuwe krachtverhoudingen en dus nieuwe problemen voor die wij moeten oplossen. En als de oplossing er gisteren in bestond een beroep te doen op de wijsheid, is het vandaag misschien de liefde of de wilskracht of het geduld, die doeltreffend zijn. Er bestaat altijd een oplossing, span je dus in om haar te vinden.

Zie ook ‘De Gouden Sleutel – tot het oplossen van de levensproblemen’, verzameld werk deel 11, hst. IX en XIII

Hoe is het mogelijk dat men niet inziet dat vervuiling niet alleen op het fysieke vlak bestaat? Als er laboratoria zouden bestaan, uitgerust met voldoende geperfectioneerde apparatuur, zou men vaststellen dat sommige uitwasemingen van mensen echt giftige dampen zijn.

En men zou ook het tegenovergestelde kunnen vaststellen: dat de emanaties van een spiritueel wezen weldadig zijn voor alle schepselen, zelfs voor stenen, planten en dieren. Omdat zo iemand zuiver, onbaatzuchtig en liefdevol is, heeft zijn aanwezigheid een even gunstige invloed op de mensen om hem heen, zoals de aanwezigheid van een misdadiger een negatieve invloed heeft. Zelfs geesten die de aarde hebben verlaten, komen bij hem, om zich te voeden met zijn zuivere uitstraling. Dankzij deze geëvolueerde wezens is de atmosfeer van de aarde nog niet helemaal verstikkend.

Zie ook ‘De macht van de gedachte’, Izvor 224, hst. III

De goddelijke School werkt zoals andere scholen op aarde. Als een student slaagt voor zijn examen, krijgt hij een diploma dat deuren voor hem opent en hem allerhande mogelijkheden geeft.

Welnu, wanneer jullie de beproevingen van het leven met succes doorstaan, krijgen ook jullie een diploma, maar het is geen papier zoals de diploma's van de universiteiten die kunnen worden verscheurd, verbrand, uitgewist of gestolen. Hier gaat het om een diploma dat men op je gezicht, je lichaam, op heel je wezen plakt en niemand kan het je afhandig maken. En zelfs de geesten van de natuur die dat diploma kunnen lezen en herkennen, ontvangen en waarderen je. In heel de ruimte, waar je ook gaat, zien zij dat diploma en dan beschermen zij je en komen je helpen.

Zie ook ‘De weg van de stilte’, reeks Izvor nr. 229, hst. VII

Leer in contact te komen met de wereld van de geest, je geluk te zoeken in die goddelijke wereld die jullie allen in jezelf dragen. Daar zal je helemaal openbloeien en de volheid vinden. Alleen subtiele genoegens blijven duren, dus waarom ze verspillen door al te diep in de materie af te dalen?...

Vergeet nooit dat er in jou een hogere natuur bestaat die je kunt ontwikkelen om je te handhaven in die ideale wereld, om te blijven uitstijgen boven de krachten die wanorde en verwoesting teweegbrengen, om voortdurend in een spiritueel klimaat te leven.

Zie ook ‘De zaden van het geluk’, Izvor 231, hst III en VII

Wanneer men hoort spreken over eenheid op het vlak van economie, binnenlandse of internationale politiek, gaat het altijd over een anarchistische eenheid, zoals boeven die samenspannen om een slag te slaan. Dat heeft niets te maken met waarachtige eenheid, maar toch wordt het zo begrepen: zich verenigen, om de anderen te overvallen en te vernietigen. Wanneer leden van een natie zeggen: ‘Laten wij ons verenigen!’ en deze vereniging enkel als doel heeft de buurlanden te bestrijden, vormen zij geen echte eenheid.

De ware eenheid moet altijd zo ruim mogelijk zijn. Als een orgaan de eenheid voor zichzelf realiseert, zonder in harmonie met de andere te werken, zal dat orgaan zich misschien goed voelen, maar de andere organen zullen lijden en de eenheid zal dus in gevaar komen. Wanneer wij spreken over eenheid, verstaan wij daaronder een universele, kosmische eenheid, waarvan niets is uitgesloten. Maar die eenheid moet eerst in onszelf gerealiseerd worden: al onze cellen en al onze neigingen verenigd, naar God toe. De geleverde inspanning werkt in op de andere eenheden, en al die verspreide eenheden zullen dan samenkomen en een universele eenheid vormen.

Zie ook ‘het leven, meesterwerk van de geest’, Synopsis III, deel IX