Als je een vuur aanmaakt, komt er een vlam tevoorschijn die licht geeft. Het vuur en de vlam zijn haast versmolten. Maar als men over vuur spreekt, bedoelt men de oorzaak, waarvan de vlam al een gevolg is. Er is geen licht zonder vuur, maar wat het vuur zelf is, weet men niet. Men kan het slechts kennen via deze twee verschijningsvormen: de warmte en het licht.

De Heilige Drievuldigheid is een van de symbolische voorstellingen van dat groot mysterie van het vuur. Het vuur is de Vader en uit de Vader stammen de Zoon, de Christus: het licht, de wijsheid, en ook de Heilige Geest: de warmte, de liefde.

Zie ook ‘U bent Goden, Synopsis I, deel II.1

Mensen bidden, zingen, knielen en branden kaarsen voor beelden en iconen, die worden door hen gekust, in de bloemen gezet en in processies gedragen. Maar wat is de macht van een heiligenbeeld? Het staat daar, in gips, hout of marmer, stil en onbeweeglijk, en gelovigen vragen het om hen te redden. Zij geloven erin en het is waar, zij bereiken resultaten.

Waarom? Heeft de icoon, het beeld, gehandeld? Nee, het is de intensiteit van de psychische energie die uitgestuurd wordt door de gelovigen. Deze energieën worden opgehoopt op het beeld dat een geleider is geworden: het heeft hun gebeden en smeekbeden doorgestuurd. Omwille van de intensiteit van hun geloof, zijn hun beden opgestegen tot in de Hemel, via de icoon, die slechts een bemiddelaar is. Dus hebben zijzelf alles gedaan en niet de icoon. Deze had slechts betekenis voor hen, omdat zij het geloof bezaten.

Zie ook ‘Meditatie – scheppend werken met de gedachte, de verbeelding, de natuur, het licht’, reeks Stani, nr. 3, deel IV.3

Bereken eens de tijd die je iedere dag besteedt aan eten, slapen – wat uiteraard nodig is – maar ook aan praten in het wilde weg, aan bezig zijn met onbenulligheden. De jaren vliegen voorbij, ver van het echte leven, ver van het leven met God. Wat een verspilling, wat een verkwisting! En de dag waarop je de aarde verlaat, vertrek je arm en naakt. Wees goed doordrongen van de gedachte, dat je bij het verlaten van de aarde als edelstenen enkel je deugden kunt meenemen, als goud enkel je kennis en als juwelen enkel de sieraden van je ziel. Jullie zullen zijn zoals die weggejaagde mensen die verplicht waren al hun landerijen, huizen en meubelen achter te laten: zij reppen zich naar hun brandkast, om het goud en de juwelen mee te nemen, de enige dingen die hun in staat zullen stellen te overleven.

Wanneer de dood komt, kan men om dezelfde reden geen bezittingen meenemen naar de andere wereld. Men kan enkel kwaliteiten en deugden meenemen; al het overige moet men achterlaten. Vraag je dus vanaf vandaag af, of je goud en echte edelstenen bezit.

Zie ook ‘De Nieuwe Aarde – methoden, oefeningen, formules, gebeden’, verzameld werk deel 13, hst. X

Houd nooit op met liefhebben en goeddoen. Zelfs als de anderen jou honderd keer hebben bedrogen, laat je bron toch stromen, anders ben jij degene die alles zal verliezen. Als je je afsluit, spreekt het vanzelf dat niemand je nog zal kunnen misbruiken of ontgoochelen, maar het water van je spirituele bron zal niet meer stromen en je zult het leven verliezen. Ja, want als je je bron laat opdrogen, sluit de goddelijke wereld zich voor jou en word je arm, leeg... Soms kan het nuttig zijn, vanuit opvoedkundig standpunt, zich voor iemand te sluiten, om hem te leren zich te beteren, maar in het algemeen is het zeer schadelijk zich af te sluiten voor de mensen.                                                             

Of mensen het nu verdienen of niet, laat toch vanbinnen de bron van liefde stromen. Je zult zeggen: ‘Ja, maar dat is onrechtvaardig, zij verdienen het niet dat ik van hen houd!’ Dat geeft niets, beoefen deze vorm van onrechtvaardigheid, want anders zul jij een woestijn worden!

Zie ook ‘De Mysteriën van Jesod – grondslagen van het spirituele leven’, verzameld werk deel 7, hst. V

Voor de meeste mensen is al wat bestaat in het universum verstoken van intelligentie en waarachtig leven, behalve zijzelf. Is de mens, die dwerg, dus de enige die levend is en kan denken?... Nee toch, dat is fout en deze waanidee is er de oorzaak van dat de dood zich sedert eeuwen reeds vestigt in de beschaving, in de mentaliteit van de mensen. Daarom, als je werkelijk levend en verstandig wil zijn, wek dan alles in je omgeving tot leven: stenen, bomen, bergen, de hemel, de zon... Geloof dat alles levend is, dat alles intelligent is en zelfs meer dan jij, want op dat ogenblik zul je eindelijk vooruitgaan. Dat is de psychologie van de Ingewijden.                               

Zolang mensen zich inbeelden dat zij de enige denkende schepselen zijn en dat heel de rest van het universum niet denkt, niets begrijpt, niet gevoelig is, zullen zij geen enkele vooruitgang boeken. Denk daarentegen dat de zon een intelligent en levend wezen is, en zij zal je onderwijzen. Dat is een waarheid, die heel de wereld op een dag zal moeten erkennen.

Zie ook ‘Meditatie – scheppend werken met de gedachte, de verbeelding, de natuur, het licht’, reeks Stani nr. 3, deel II.7 en deel IV.14