Stel je een familie voor die bezig is met discussiëren: vader, moeder, de kinderen... Wat een schouwspel, wat een kakofonie! Plots belt een vriend aan die door allen gewaardeerd en gerespecteerd wordt. Wat een verrassing, men verwachtte hem niet. Iedereen probeert zich onmiddellijk goed te gedragen. ‘O! Wat zijn we blij je weer te zien! Kom erbij zitten. Hoe maak je het? Wil je iets drinken?’ En de gezinsleden bekijken elkaar zelfs vriendelijk, zodat de vriend niet merkt welke tragedie zich afspeelde. Je hebt dat ook al eens meegemaakt, niet? Waarom trek je er dan geen conclusies uit voor je innerlijk leven?

Wanneer vanbinnen discussies, tumult en oproer losbarsten en je begint vurig te bidden, zal je vaststellen dat alles plotseling weer rustig wordt, en je vindt je kalmte en je vreugde terug. Waarom? Omdat er een vriend is binnengekomen en in zijn aanwezigheid hebben alle andere bewoners in jou gezwegen, omdat zij vreesden een mal figuur te slaan. En als je die vriend met nog meer vuur en aandrang bidt om niet meer te vertrekken, om voor altijd te blijven en in jou te wonen, om zich midden in jou te vestigen en daar niet meer weg te gaan, wel, op dat ogenblik zullen vrede en licht eeuwig in jou heersen.

Zie ook ‘Op aarde zoals in de hemel’, Synopsis II, deel III.3

Waar komt de gewoonte vandaan die zo ruim verspreid is, een onleesbare en grillig gevormde handtekening te zetten? Degenen die zo tekenen, weten zelfs niet waarom zij het doen. Wel, heel eenvoudig omdat de lagere natuur die altijd plannen beraamt die verre van ‘katholiek’ zijn, niet ontdekt wil worden. Bijgevolg zet zij de mens ertoe aan zich te vermommen, zodanig dat men zelfs niet meer kan achterhalen wie hij is, hoe hij heet.               

En zeg niet dat een handtekening een detail zonder enig belang is. Integendeel, een handtekening is zeer belangrijk, zij vertegenwoordigt de mens zelf. Een handtekening moet aantonen dat alles in ons helder, oprecht en openhartig is. Waarom zou de mens zijn naam vervormen? Dat is een zeer slecht teken. Op die manier trek je chaotische krachten aan die je zullen vernietigen. Hoe kan men beweren dat men de problemen van een gezin, een bedrijf of een land gaat oplossen, wanneer men niet eens weet dat men zijn naam duidelijk moet schrijven?

Zie ook ‘De onuitputtelijke bronnen van de vreugde’, Izvor 242, hst. VII

Waarom zweren hedendaagse kunstenaars bij opvattingen over kunst, waarvan de meeste mensen niets begrijpen? Zij houden de betekenis van hun kunstwerken voor zich en het is niet eens zeker of zij zelf de betekenis vatten! In ieder geval zullen de mensen deze kunst nooit kunnen gebruiken, om hun gevoeligheid en hun inzicht te verfijnen. Als iemand tegen jou onverstaanbare taal brabbelt, welk nut heeft dat voor jou? Er bestaan spirituele gemeenschappen, waar sommigen beweren dat zij ‘in vreemde talen kunnen spreken’ onder invloed van de Heilige Geest. Maar als niemand er iets van begrijpt, wie heeft er dan baat bij? Zelfs zij niet! En dus is het zinloos.

Men moet een taal gebruiken die duidelijk is voor iedereen. Als je kunstenaar bent en een werk, een schilderij of een beeld tentoonstelt, moet iedereen de zin en de betekenis ervan duidelijk begrijpen. Als je een kunstwerk uitsluitend voor jezelf maakt, stel het dan niet tentoon. Als je een boek uitsluitend voor jezelf schrijft, geef het dan niet uit. Het heeft geen enkele zin zich tot het publiek te richten in een taal die het niet begrijpt.

Zie ook ‘Artistieke en spirituele schepping’, Izvor 223

De meeste mensen worden zo in beslag genomen door het zoeken naar de geschikte dingen voor het materiële leven, dat er geen tijd overblijft voor het goddelijke leven. Naarmate de materiële welstand van de mensheid verbetert, gaat de morele en spirituele toestand achteruit. Waarom al die ziekten, wanverhoudingen, misdadigheid? Op materieel gebied heeft men in het Westen nog nooit zoveel comfort gehad, maar anderzijds waren de mensen nog nooit zo verward, ongerust of ontevreden. Want door het overwicht te geven aan de ene kant, laat men onvermijdelijk de andere kant achteruitgaan.

Dat mensen hun situatie willen verbeteren, lijdt geen twijfel: hoeveel tijd brengen zij door in vergaderingen om te discussiëren over verbeteringen? Maar deze verbeteringen hebben altijd betrekking op het materiële; nooit houdt men vergaderingen om mensen in staat te stellen een goddelijk leven te leiden. En terwijl de economie beter en beter draait, – is dat trouwens werkelijk het geval? – gaan mensen ten onder.

Zie ook ‘Harmonie en gezondheid’, Izvor 225, hst. I

Dagtekst 27 januari 2022

Indien mannen en vrouwen de uitingen van hun liefde wisten te doseren, zouden zij eeuwig van elkaar kunnen houden. In plaats daarvan beginnen zij elkaar onmiddellijk te bestoken met blikken, glimlachjes, zoenen, enz., en korte tijd later houden zij niet meer van elkaar.  

Om heel hun leven goede relaties met elkaar te onderhouden, moeten zij matigheid in acht nemen. Anders kunnen de goede relaties niet blijven duren, zelfs niet met de beste mensen ter wereld. Zij gaan op den duur uit elkaar, want zij hebben overdreven: zij hebben te veel gegeten, hun maag is overladen en zij verwerpen elkaar. Het is nodig de psychologische subtiliteiten te kennen, om een vriendschap, een liefde in stand te houden.

Zie ook ‘Mystiek van man en vrouw – spirituele galvanoplastiek’, Izvor 214, hst. IV